ثبت شرکت دانش بنیان

برای ثبت شرکت دانش بنیان در ابتدا باید یک شرکت کاملا معمولی در اداره ثبت شرکت ها ثبت و پس از ثبت شرکت باید آن را به دانش بنیان تبدیل کرد.
لذا توضیحاتی از ثبت شرکت را می توانید از طریق جستجو در منوی کناری وبسایت، مراجعه به صفحه اصلی یا مراجعه به لینک های زیر بدست آورید.
در کل برای شرکت های دانش بنیان، ثبت شرکت مسئولیت محدود و ثبت شرکت سهامی خاص توصیه می شود.
برای ثبت شرکت مسئولیت محدود نیاز به 2 عضو و برایثبت شرکت سهامی خاص نیاز به 3 عضو می باشد.
اگر قصد ثبت شرکت مسئولیت محدود را داشته باشید حداقل سرمایه 100 هزار تومان می باشد.
با ثبت شرکت دانش بنیان می توانید از مزایای شرکت های دانش بنیان مانند معافیت های مالیاتی و … استفاده نمایید.
البته ناگفته نماند که در موضوع فعالیت شرکتی که ثبت می نمایید تولید و مهندسی باید قید شود .
بعد از این که ثبت شرکت انجام گردید ، مدارک تحصیلی همراه با مدارک ثبت شرکت را به پارک علم و فن آوری تسلیم تا روال اداری آن برای تبدیل به شرکت دانش بنیان انجام پذیرد .

اقتصاد دانش بنیان

شرکت‌های دانش بنیان و محصولات آنها به طور قطع مهره اصلی تحقق اقتصاد مقاومتی به شمار می‌آیند. در بندهای مختلف سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی و نیز سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه ابلاغی مقام معظم رهبری، بر شکل‌گیری اقتصاد دانش بنیان به عنوان راهبردی در جهت حرکت صحیح اقتصاد کشور، تاکید شده است. در بند ۲ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی، بر پیشتازی اقتصاد دانش بنیان به منظور ارتقاء جایگاه جهانی کشور و افزایش سهم تولید و صادرات محصولات دانش‌بنیان و دستیابی به رتبه اول اقتصاد دانش‌بنیان در منطقه تاکید شده است. درهمین حال سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه ابلاغی مقام معظم رهبری نیز برپایه‌ محورهای سه‌گانه‌ “اقتصاد مقاومتی”، “پیشتازی در عرصه‌ علم و فناوری” و “تعالی و مقاوم‌سازی فرهنگی” تنظیم شده که در یکی از بندهای آن دانش‌بنیان کردن شیوه تولید و محصولات صنعتی و خدمات وابسته به آن در جهت تقویت حضور در بازارهای منطقه و جهان مورد تاکید قرار گرفته است.

و واژه ها عبارات


واژه “شرکت‌های دانش بنیان” یـا واژه‌هـای مشـابه، عبـارت نسبتاً جدیدی در ادبیات مدیریتی و اقتصادی جهان محسوب می‌شود. عباراتی نظیر “سازمان‌ها یا کسب وکارهـای دانـش محـور”، “شرکت‌های کوچک دانش مبنا”، “شرکت های فناوری محور”و “شرکت های کوچک نوآور” . حتـی در برخـی از مقـالات، عبارت‌هایی نظیر «شرکت‌های مبتنی بر فناوری‌های پیشرفته”یا “شرکت‌های مبتنی بر فناوری‌های نـوین” نیـز بـه صـورت مصداقی از شرکت‌های دانش بنیان در نظر گرفته شـده اسـت. با در نظر گرفتن تمامی ایـن مـوارد، مـی تـوان گفـت اولـین پژوهش در خصوص این نوع شرکت‌ها توسط لایتـل در سال ۱۹۷۹ انجـام شـده اسـت. او بـا بـه کـار بـردن عبـارت شرکت‌های فناوری محور، این شرکت ها را موسساتی معرفـی نمود که متکی بر نوآوری و اختراعات علمی بوده و با هـدف تجاری‌‌سازی این اختراعات و نوآوری‌ها تاسـیس مـی‌شـوند. از دیدگاه مدیریت دانش، کسب و کارهای دانش بنیان به تبیین و مدلسازی تولیـد دانـش (تحقیـق و توسـعه دانـش جدیـد) پرداخته و باعث غنی‌سازی دانش (آموزش، پرورش و توسعه انسانی) و نیز انتقال دانش و نوآوری می گردند. بنابراین مـی‌تـوان گفـت نقطـه اشـتراک ایـن تعاریف آن است که در شرکت‌های دانش بنیان نسبت بالایی از دارایی‌های نامشهود وجود داشته و این شرکت ها به نـوآوری به عنوان اصلی ترین منبع رقابتی متکی هستند.

فعالیت‌های دانش بنیان


شرکت‌های دانش بنیان فراتـر از اینکـه چـه محصـولی تولیـد می‌کنند، در سطوح مختلـف فعالیـت‌هـای خـود دانـش بنیـان هســتند. نــوآوری (بــه عنــوان محوریــت فعالیــت هــای دانش بنیان) پدیده‌ای فراگیر است و در تمام بخش‌های صنعت، صرف نظر از نوع و سطح فناوری، می‌تواند ظهور کند. عموماً تمامی شرکت‌ها بـا هـر سـطح از فنـاوری، بـا مسـاله انتخاب تعدادی راه‌حل‌های مشخص بـرای ترکیـب منـابع و فعالیت‌های خود جهت تولید یک محصول یا عرضه خـدمات مواجه هسـتند .امـا در ایـن میـان راه‌حـل یـا راه‌حـل‌هـای محدودی وجود دارند که باعث ایجاد بیشترین ارزش افـزوده نسبت به سایر رقبـا مـی‌شـوند و بـه وسـیله دانـش شناسـایی می‌گردند. نقش کلیدیِ دانش مربوطه، دانسـتن آن اسـت کـه چگونه منابعی نظیر مواد اولیه، نیروی انسانی، انرژی و سـایر منابع که در دسترس بقیه شرکت ها نیـز هسـت را بـه شـکلی ترکیب نماییم که نسبت به سایر رقبا ارزش بیشـتری را بـرای مشتری ایجاد کنیم. لذا با شناسایی این دانش و مدیریت آن در لایه‌های مختلف سازمان، فعالیت‌های یک مجموعه، مبتنی بـر دانش و یا بـه اصـطلاح دانـش بنیـان خواهـد شـد. در واقـع شـرکت‌هـای دانـش بنیـان، دانـش را در جنبـه‌هـای مختلـف فعالیت‌های خود به کار مـی‌بندنـد و محصـولات خـود را بـه کمک نوآوری‌های ناشی از فعالیت‌های دانش بنیان نسـبت بـه سایر رقبا متمایز می‌کنند. بـا چنـین دیـدگاهی، یـک شـرکت دانش بنیان به معنی تولید محصولات با فناوری بالا نیست بلکه به معنی تولید محصولات ارزشمند و نوآورانه با هر سـطح از فناوری، به کمک فعالیت‌های دانش بنیان است.

محصولات دانش بنیان


محصولات دانش بنیان اکنون نقش اساسی در توسعه اقتصادی کشورها داشته به طوریکـه سـهم آنهـا در تولیـدات صـنعتی جهان در حال افزایش است. ویژگی اصلی این محصولات که به عنوان موج جدید توسعه صنعتی از آنها یاد مـی‌شـود، بـالا بودن سهم تحقیق و توسعه یا دانش نیروی انسـانی در تولیـد این محصولات و خدمات است.

در ایران


در ایران بر اساس ماده یک قانون حمایت از شرکت‌های دانش بنیان مصوب ۱۳۸۹؛ شرکت‌های دانش بنیان به این شکل تعریف شده است : “شرکت ها و موسسات دانش بنیان، شرکت یا موسسه خصوصی یا تعاونی است که به منظور هم افزایی علم و ثروت، توسعه اقتصاد دانش محور، تحقق اهداف علمی و اقتصادی (شامل گسترش و کاربرد اختراع و نوآوری) و تجاری‌سازی نتایج تحقیق و توسعه (شامل طراحی و تولید کالا و خدمات) در حوزه فناوری‌های برتر و با ارزش افزوده فراوان به ویژه در تولید نرم افزارهای مربوطه تشکیل می شود”. همانگونه که اشاره شد، آیین‌نامه تشخیص صلاحیت شرکت‌های دانش بنیان در ایران نیز، بر اساس رویکرد “خروجی محور” شکل گرفته و در بند ۵ ماده۱ آن، موسسات دانش بنیان بر مبنای تولید کالا یا خدمات دانش بنیان، تعریف شده‌اند. در این آیین‌نامه ویژگی کالاهای دانش بنیان به این شکل تشریح گردیده است: ۱- در حوزه فناوری‌های بالا و متوسط به بالاست. ۲- دارای پیچیدگی فنی بوده و تولید و تداوم آن نیاز به تحقیق و توسعه دارد. ۳- عمده ارزش افزوده آن ناشی از دانش فنی و نوآوری است.

حقوق مالکیت فکری


غالب دارایی‌های شرکت‌های دانش بنیان از جنس دارایی‌های فکری است لذا “مدیریت و حفاظت حقوقی از این دارایی‌های فکری” امری اجتناب‌ناپذیر می‌باشد. شرکت‌ها با بهره‌گیری از نظام حقوقی مالکیت فکری، قادر خواهند بود تا چتر حقوقی کارآمدی برای فرایند خلق ایده تا صادرات فناوری و تجاری سازی خودشان فراهم آورند. بنابراین ندانستن مباحث حقوق مالکیت فکری برای شرکت‌های دانش بنیان یک تهدید جدی و دانستن آنها به عنوان یک فرصت بزرگ خواهد بود.
مالکیت فکری همانند خلاقیت و قوه ابتکار بشری در زندگی روزمره ما به طور ویژه‌ای نمود پیدا کرده است. هر محصول یا خدماتی که ما در زندگی روزانه استفاده می‌کنیم نتیجه زنجیره به هم پیوسته‌ای از نوآوری‌های کوچک و بزرگ از قبیل تغییر در اشکال یا بهبود عملکرد یک محصول و روشی است که امروز انجام می‌دهد. بنابراین زمانی شرکت‌های دانش بنیان می‌توانند نسبت به اختراع و علامت تجاری خود اظهار مالکیت نمایند که آن را به ثبت رسانده باشند.
صرف نظر از اینکه شرکت شما چه محصولی را تولید و یا این که چه خدماتی را ارائه می‌دهد، به طور همزمان هم می‌تواند خالق دارایی‌های فکری و هم استفاده کننده از آنها باشد. برخی شرکت های دانش بنیان اطلاعات محرمانه تجاری و فنی ارزشمندی دارند که باید در قالب اسرار تجاری محافظت شوند.

انواع شرکت‌های دانش بنیان


هر شرکت دانش بنیان با توجه به حجم کاری، سابقه و سطح فعالیت خود می‌تواند در غالب یکی از سه دسته شرکت زیر جای گیرد:
1. شرکت‌ دانش بنیان تولیدکننده کالا/خدمات دانش بنیان
2. شرکت‌ دانش بنیان نوپا
3. شرکت‌ صنعتی دارای فعالیت دانش بنیان
خلاصه :
شرکت‌های دانش بنیان بـه دلیـل ذات نوآورانه خود نیازمند یـک بدنـه چابـک، منعطـف و بـا حداقل دیوانسالاری و سرعت عمل بالا هسـتند. بنـابراین در تعریف شرکت‌های دانش بنیان بر اساس شرایط موجود کشور باید اصولاً از مزایای بخش خصوصی در توسـعه فـن‌آفرینـی دانش بنیان استفاده نمـود. کلیـد واژه «بخـش خصوصـی» بـه عنوان یک تخصـیصِ هوشـمندانه در تعریـف شـرکت‌هـای دانش بنیان کشور، گویای این واقعیت اسـت. از آنجـا کـه در کشور مـا، در زنجیـره پـژوهش تـا تولیـد، “تجـاری سـازی ” مهمترین حلقه مفقوده در توسـعه فنـاوری کشـور اسـت لـذا استفاده از پتانسیل شرکت‌های دانش بنیان جهت پر کردن ایـن حلقــه مفقــوده بــه صــورت “کــاربردی کــردن تحقیقــات و تجاری‌سازی نـوآوری‌هـا” مـی‌توانـد گـام مهمـی در توسـعه فناوری در ایران باشد.